Journal

انفرادی سعید میرزایی، عروسان خُلد

 

نمایشگاه انفرادی/عروسان خُلد/سعید میرزایی/در گالری ایسو/26 بهمن 1397

 

استیتمنت:

من نقاشی نکرده ام؛ مانند یک عکاس از لشکر”زن_مرد”ان طاعون زده در برزخ، عکس پرتره ثبت کرده ام.

 

پرسونای اصلی در آثار سعید میرزائی زن هایی هستند که در فضایی وهم آلود و برزخ گونه گرفتار شده اند. زنی که دست هایی از بالای کادر تابلو وارد شده و لبخندی تصنعی و اجباری بر لبانش شکل می دهند. زنی که در دستانش سیبی گاز زده را گرفته و با ژستی تصنعی و نمادین همچون فیگورهای رنسانی و کلاسیک به مخاطب زُل زده و… فضای برزخ گونه ای که در پس زمینه فیگور های زن نقاشی شدند گاه آنقدر بازند که میتوان هم ارجاعاتی به وضعیت اجتماعی ای که زنان اکنون در آن بسر می برند داد و هم میتوان صرفا فضای پس زمینه را فضایی کاملا خیالی و ذهنی در نظر گرفت. اما چیزی که همه ی این تابلو ها را به یکدیگر متصل می کنده وضعیتی اجباری است که پرسونا ها در آن قرار گرفتند.

مطلب را پسندیدید؟ به اشتراک بزارید!

0 comments on “انفرادی سعید میرزایی، عروسان خُلد

Leave Comment