Journal

نشست تخصصی مهمان: علی قلیپور، موضوع: پروزش ذوق عامه

علی قلی پور؛ نوسینده و هنرمند هنرهای تجسمی، کتاب “پرورش ذوق عامه” را در ۱۳۹۷ نوشته و اولین نسخه ی چاپی از آن را در همین سال روانه بازار کرد. پروژه های برجاس با حضور وی نشستی را در مهر ماه 1398 در گالری ایسو به بهانه کتاب “پرورش ذوق عامه” برگزار کرد.

با ورود مدرنیته و شهرنشینی در جوامع مختلف، دوگانه فرهنگ والا و فرهنگ پست شکل می گیرد و جامعه نخبه گرا مدام در صدد پرورش ذوق توده و کیفیت دادن به زیبایی شناسی عوام است. در این مبحث رابطه هنرمند با جامعه مورد بررسی قرار می گیرد. سبقه این پرورش ذوق در ایران به دوره اول پهلوی بر میگردد.

از دیدگاه قلی پور در عصر پهلوی رابطه هنر با زیبایی از طریق  نخبه گرایان با نگاه از بالا به پایین سعی در تغییر شم زیبایی شناختی جامعه دارد، وی در این کتاب نگاه تربیتی به جامعه را امری تزریقی توصیف می کند و به چالش می کشد.

همچنین وی چگونه همراه شدن نگاه نخبه گرا را با پروژه های دولتی روایت می کند و تاُثیر این پیوند در شکل گیری پروژه پرورش ذوق عامه در عصر پهلوی را به بوته نقد می کشد و اینکه چگونه هنرمند با سیاست گره می خورد. در مقدمه کتاب آمده است:

خواندنی ها در باب تقابل ها و مقاومت های روشنفکران ایرانی،نویسندگان و هنرمندان ایرانی در برابر دولت و کارگزاران فرهنگی در عصر پهلوی ها کم نیست، اما ایده های مشترک روشنفکران و دولتمردان و کارگزاران فرهنگی کمتر موضوع بحث و پژوهش بوده است.

“پرورش ذوق عامه” که امروزعبارتی منسوخ به نظرمی رسد، یکی ازآن ایده های مشترک است که می توان در بطن تکوین تاریخی سیاست گذاری فرهنگی دولت مدرن بررسی کرد. سیاست گذاری فرهنگی در معنای عام آن برنامه ریزی سازمان یافته دولت ها در امور فرهنگی نظیر هنرها، آموزش عمومی و دین است.

این کتاب از مباحث مورد توجه سیاست گذاری فرهنگی، تنها به سیاست هنر در افکار و آرای کارگزاران فرهنگی، دولت مردان، مدیران، روشنفکران، هنرمندان و هنر دوستان درون دولت در فاصله سال های 1313 تا 1356 می پردازد تا فراز و نشیب سیاست گذاری برای هنرها را با عنایت به ایده “پرورش ذوق عامه” روایت کند. پس آنچه پیش رو دارید تاریخ نگاری یک ایده و دو ساحت مهم آن، یکی “پرورش” و دیگری مفهوم “ذوق” نزد عاملان این پرورش است.

 

 

 

 

Ali Gholipour, an author and visual artist, wrote the book “Cultivation of Public Taste” in 2018 and published the first copy of it on that year. Borjass projects arranged a talk with his presence in the Isoo Gallery in October 2019 under the pretext of the book “Cultivation of Public Taste”.
With the advent of modernity and urbanization in different societies, the dualism of the sublime culture and the inferior culture came into being and the elitist society are constantly trying to manage the taste of the masses and qualifying aesthetics of the masses. In this topic the connection between artist and society is being discussed. The history of this kind of taste breeding in Iran dates back to the first Pahlavi era.
From Gholipour’s point of view, in the Pahlavi era the relation between art and beauty through elitist by looking down on others, tries to change the statistics of society aesthetics. In this book he looks and challenges at the upbringing the society as an injected issue.
He also narrates the way who an elitist point of view gets along with governmental projects and criticizes the effect of this relationship on the project of “Cultivation. of Public Taste” in the Pahlavi era and how artist connects with politic. It came at the prelude of the book:
There is a lot of reading about the confrontations and resistances of Iranian intellectuals, Iranian writers and Iranian artists against the government and cultural agents in the Pahlavi era, but the common ideas of intellectuals, government officials and cultural agents have been less discussed.
“Cultivation of Public Taste” which seems obsolete today, is one of the common ideas that can be explored in the context of the historical evolution of the modern state’s cultural policy. Cultural policy in the general sense is the organized planning of governments in cultural affairs such as the arts, public education, and religion.
From the topics of cultural policy, this book deals only with the art policy in the thoughts and opinions of cultural agents, the men of government, managers, intellectuals, artists and art lovers within the government between 1943 and 1977, to narrate the ups and downs of policy for the arts with the idea of “Cultivation of Public Taste”. So what you have in front of you is the historiography of an idea and its two important areas, one is “cultivation” and the other is the concept of “taste” in the perpetrators of this cultivation.

مطلب را پسندیدید؟ به اشتراک بزارید!

0 comments on “نشست تخصصی مهمان: علی قلیپور، موضوع: پروزش ذوق عامه

Leave Comment