Journal

نقد و بررسی پروژه اتمیزه

درباره پروژه/مصطفی معصومی

برخی تحلیلگران داخلی و خارجی باور دارند که جامعه ایرانی جامعه‌ای اتمیزه شده است، و برخی معتقدند که این اتفاق هنوز در جامعه ایرانی نیفتاده

و برخی دیگر معتقدند که اتمیزه شدن نه در جامعه، بلکه در ساختار قدرت اتفاق افتاده است. برخی اتمیزه شدن جامعه ایرانی را به فال نیک گرفته و آن

را مترادف با فرایند شهری شدن، تجدد و فردگرایی غرب دانسته اند و…
اَتمیزه شدن فرایندی ست که میتواند هر سه ساختار قدرت، روشنفکری و مردم را همزمان در برگیرد و گاه میتواند یک یا دو بخش از جامعه را در برگیرد.

در این پروژه فرایند اَتمیزه شدن بوسیله حمید اسدزاده یعنی کیوریتور پروژه بعنوان یک ضرورت در جامعه معاصر ایرانی مطرح گردید و در عین حال هر یک از

اعضای گروه بُرجاس بینش و خوانش های خود را در باب این موضوع به اثر تبدیل کردند. برخی از هنرمندان بُرجاس، اَتمیزه شدن را در ساختار ایدئولوژیک و

نقش سازماندهیِ جامعه بوسیله ی ایدئولوژیست ها بررسی کردند و به چالش کشیدند. برخی دیگر از هنرمندان با نگاهی جزئی تر به مقوله ازدواج، خانواده

و شکاف های ارتباطی میان اعضای خانواده ی ایرانی پرداختند. افراد دیگری نیز به نقش رسانه ها پرداختند و برخی به سراغ نقش آموزش و پرورش و مدارس

در فرایند اَتمیزه شدن رفتند…

شکل گیری پروژه های بُرجاس محصول گفت و گو ها و بحث های پی در پی اعضای گروه است و تمامی افراد گروه در عین اینکه هرکدام فردیت و دیدگاه بخصوص

خود را به موضوعات معاصر دارند، اهدافی اجتماعی و جمعی را دنبال می کنند. یکی از دلایلی که در این پروژه ها در عین حضور بیانیه کیوریتور هر کدام از آثار افراد

دارای بیانیه ای مجزا هستند، نشان از توازن میان اهداف فردی و اجتماعی گروه است. در این گفت و گو ها که گاهاً چندین ماه زمان می برد، افراد گروه در باب

موضوع مطرح شده که هربار میتواند توسط یکی از اعضای گروه مطرح گردد به اشتراکاتی میرسند. در واقع این گفت و گو های جمعی فرایند پیش تولید پروژه های

بُرجاس را شکل می دهند.
بنابراین یکی از اهداف برگزاری این پروژه ها در درجه اول تمرین دموکراسی در قالب گروه است. یکی از دلایلی که در جامعه ی ایرانی کار گروهی به معنای واقعی

کلمه اتفاق نمی افتد این است که افراد نمی توانند “آرمان های شخصی” خود را با دیگران به اشتراک بگذارند و هر فرد بدنبال تزریق آرمان خود به افراد دیگر است.

تنها در صورتی افراد می توانند در کنار یکدیگر در عین اینکه فردیت های خود را حفظ کنند به سازش برسند که “هدفی اجتماعی” را دنبال کنند. بنابراین پروژه های

بُرجاس در وُهله ی اول آرمان ها و اُتوپیاهای شخصی را به دلیل اینکه از بستر واقعی جامعه فاصله دارند و خواهان ایجاد تغییرات از بالا به پایین هستند را با حرکت

گروهی و جایگزین کردن هدفی اجتماعی بجای اُتوپیای شخصی به چالش می کشد. پروژه “اتمیزه” 28 آذر 1398 در گالری ایسو بنمایش در آمد.

          

          

مطلب را پسندیدید؟ به اشتراک بزارید!

0 comments on “نقد و بررسی پروژه اتمیزه

Leave Comment