Journal

پرفورمنس مصطفی معصومی، CONTEXT-EXT=?

درباره پروژه:

تضاد های دوگانه مانند: نیک/بد، زشت/زیبا، روح/جسم، ذهن/بدن و… همگی محصول دسته بندی و تفسیر بشر از جهان پیرامون و خودش، بعنوان

یک فاعل شناسنده و گاه بعنوان یک مفعول تماشاگر است. دوگانه ها چنان در “زبان” کلامی، نوشتاری، دینی، فلسفه و هنر ریشه دوانده اند که در

بسیاری اوقات موجب سردرگمی بشر شده اند، که محصول این سردرگمی ها جنگ های جهانی اول و دوم و فجایعی از این دست(که امروز با آن در

خاورمیانه هم مواجه ایم) بوده است. هر ایدئولوژی ای “انسانِ” خود را در تقابل با “انسانِ” ایدئولوژی ای دیگر تعریف می کند. در واقع شکل مواجهه

دوگانه ها با یکدیگر در ساختارهای ایدئولوژیک تقابلی یا بعبارت دیگر “جدلی” است، نه “گفت و گویی”. تقسیم بندی جهان به دو قطبی غرب/شرق

خود نیز محصول همین تفکر است که موجب می شود انسان غربی، شرق را با عینک انسان سفید پوست غربی مشاهده و تفسیر کند، بی آنکه

بستر(context)فرهنگی، اجتماعی و فرایند سیاسی شرق را لحاظ کند، که همین امر در نهایت منجر به شرق انگاری شد. و بالعکس طبق همین

تقسیم بندی انسانی که در خاورمیانه رشد کرد آنسوی مرزها را غرب نامید و با عینک انسان شرقی آن را تفسیر و ترجمه کرد که نتیجه اش آثاری

شد کهیا  غرب را مدح می کرد و یا آن را نفی می کرد. در صورتی که اگر هر متنی (text) را به نسبت بستری (context) که درآن شکل گرفته مشاهده

و تفسیر کنیم دچار این بدفهمی ها یا کج فهمی ها نمی شویم. به عقیده من رهیافت پسامدرنیسم و هنر معاصر از این دام چاله دو گانه ها جایگزین

ساختن گفت و گو بجای امر جدلی است. مطلق انگاشتن دوگانه ها و سیاه و سفید نگریستن به جهان رابطه ی تنگاتنگی با رابطه متن با زمینه یا

بستر آن دارد. هدف از برگزاری این اِجرا در واقع به چالش کشیدن جزم اندیشی و تعاریف سفت و سخت و مطلق دادن از “انسان” بود و نیز به چالش

کشیدن “جدل” بین ایسم ها و جایگزین ساختن “گفت و گو” بجای جدل.

این اِجرا سال 1398 در دو هفته متوالی ابتدا در “گالری ایسو” آمل و سپس در “خانه نمایش دا” تهران برگزار گردید.

مطلب را پسندیدید؟ به اشتراک بزارید!

0 comments on “پرفورمنس مصطفی معصومی، CONTEXT-EXT=?

Leave Comment